یتیــم ار بگرید که نـازش خـرد؟               و گر خشــم گـیرد کـه بارش بـرد؟

       الا تـا نگریـد کـه عـرش عظیــم               بــلرزد همــی چـــون بگـرید یتیـــم

به رحمت بکن آبش از دیده پاک               به شفقت بیفشانش از چهره خاک